-

Mehmet Baransu: Tuvalete bile ellerim kelepçeli götürmek istediler!

Politika 24 Kasım 2015 - 9:33
Mehmet Baransu: Tuvalete bile ellerim kelepçeli götürmek istediler!

1 Mart 2015’te gözaltına alınarak tutuklanan ve başta Balyoz dosyası olmak üzere bazı haberleri nedeniyle “devletin gizli belgelerini temin etme, çalma, örgüt kurma, darbeye teşebbüs” iddialarıyla suçlanan Mehmet Baransu, Slivri Cezaevi’nden Taraf için bir yazı kaleme aldı. Baransu, geçtiğimiz hafta duruşma için geldiği adliyede, akşama kadar yemek verilmediğini, tuvalete bile elleri kelepçeli götürülmek istendiğini söyledi. Baransu, “Altıma ederim, yine kelepçeyle tuvalete girmem, bana alaturka tuvalette kelepçeyle ihtiyaç gidereceğimin nasıl olacağını uygulamalı gösterin” karşılığını vermiş.

Baransu, üsteğmen hakkında dava açmaya hazırlanıyor. Daha önce “Avukatım olun” diye çağrıda bulunduğu Eski Başbakan Yardımcısı Bülent Arınç‘a, yeni bir çağrı yaparak, “Belki Sayın Arınç, bu olayda avukatım olur. Askerlerin artık kendilerine topuk selamı verdiğini söylüyordu ya kendisi” ifadesini kullandı. Menderes’ten de belge gizlendiği gibi, bugün de kendisinden gizlendiğini savunan Baransu, ‘Dreyfus davası’nı hatırlatarak, “Dün, Yassıada Mahkemesi’nde yaşananlar, bugün Arınçlar eliyle bana yaşatılıyor. Çok şükür…” dedi.

“Nezarethanenin yanındaki mescitte namaz kılmak istediğini, ancak engellendiğini” ileri süren Baransu, “Nezarethanede buz gibi demirin üzerinde namaz kılabildim” dedi..

Baransu’nun Taraf’ta “Kelepçeyle gireceksin!.. Sayın Arınç duymasın!” başlığıyla yayımlanan (23 Kasım 2015) yazısı şöyle:

Geçen hafta bu köşede, Sayın Bülent Arınç’a bir çağrıda bulunmuştum. Avukatım olmasını teklif etmiştim.

Amacım, yaptığım bir haber sonrası, savcılara, hâkimlere verdiği emrin neticesini görmesini sağlamaktı.

Hukuksuzluklar… Usulsüzlükler… Oluşturulan evraklar…

Ahirette bir vebalden kurulmasını istedim. Bugüne kadar, ıslak gözlerle toplum karşısına çıkmış ne kadar “vicdanlı” olduğunu kamuoyuna duyurmaya çalışmıştı.

Çağrım bir samimiyet testiydi.

Şu ana kadar bir ses çıkmadığına göre, teklifimi kabul etmemiş.

Allah’tan çok kuldan korkanların, ne “vicdanlarına” ne de gözyaşlarına inancım kaldı.

Madem Sayın Arınç susmayı tercih etti, bize de yazmak düştü.

Emirle açtırılan davanın son duruşması, geçen salı günü görüldü.

Sabah kahvaltı bile yapamadan, ellerime kelepçe vurulup, adliyeye götürüldüm. Nezarethaneye kondum. Duruşmanın başlamasını bekledik. Saatler geçti. Öğle yemeği de verilmedi.

Nezarethanede saatlerce bekleyince, öğlen namazı vakti girdi. Görevli üsteğmene, nezarethanenin hemen yanındaki mescitte namaz kılmak istediğimi söyledim. Yürüyerek 20 saniyelik mesafe.

Üsteğmen, izin vermediği gibi “Nezarethanede, taş üstünde mi, nasıl kılacaksan öyle kıl” dedi

Adliyenin eksi kaçıncı katıydı bilmiyorum ama buz gibi nezarethanede, buz gibi demir üstünde namaz kıldım. Beklemeye devam ettim. İkindi vakti girmiş, mahkemeye çıkamamıştım. İkindiyi de aynı şartlarda kıldım.

Saat 15:45 gibi duruşma salonuna götürülmek üzere, bileklerime tekrar kelepçe takıldı. Asansörle yukarı çıkıyorduk ama kelepçe ihmal edilmiyordu. Mahkeme salonuna girmeden, kelepçeler çözülüyor, bitiminde tekrar takılıyor. Neyse…

Ağzıma tek bir lokma dahi atmamıştım ama mahkeme karşısındaydım. Usul tartışmaları derken, saat 19:00 oldu. Savunma yapmam istendi.

Akşama kadar hiçbir şey yememiştim ama ifademe geçilecekti. En sağdaki hâkime baktım uyuyakalmıştı. Bu şartlarda “adil yargılanma ve savunma hakkı” diye içimden geçirdim. İstenen 52 yıl hapis…

Bu durumda savunma yapamazdım ve yapmadım. Duruşma ertelendi.

Bileklerime tekrar kelepçe vurulup, aynı nezarethaneye götürüldüm. Bedenim yorgun düşmüştü. Açlık baş ağrısı yapmıştı.

Nezarethaneye konulunca kelepçeler çıkarılıyor. Araçla cezaevine gitme zamanı geldiğinde, tekrar takılıp, cezaevi aracına tutuklu konuyor. Kaçma şüphesi olamayanlara, Danıştay kararına göre, kelepçe takılmaması gerekirken, bu kural da uygulanmıyor.

Geleyim tekrar nezarethaneye…

Nezarethaneye konulunca, üsteğmene, tuvalete gideceğimi, kelepçeleri çıkarmasını rica ettim. Tuvalet nezarethanenin içinde. Nezarethanede zaten kelepçeler çıkarılıyor. Yasal kural…

Üsteğmen, askerlere emir verip, “Kelepçeleri çıkarmayacaksınız, öyle tuvalete girecek” dedi. Tuvalet alaturka ve kelepçeyle girmem söyleniyor.

Üsteğmenin, insanlık suçu olan bu emrinin nedenini anlıyorum. Duruşmada avukatımla tartışmış, ona hukuk dersi vermeye kalkışmıştı. Hâkimin uyarmasıyla “dersini” almıştı ve izleyiciler, gazeteciler kendisinin düştüğü duruma gülünce, o anı unutmamıştı. Kendince öç almaya çalışıyordu “kelepçeyle tuvalete gireceksin” diyerek…

Üsteğmene yaptığının suç olduğunu söyleyip mahkemedeki yaşananların öcünü böyle alamayacağını söyledim. O ise, emrindeki askerlere, “Kelepçeyle tuvalete girmiyorsa, tuvaletin kapısını kapatın, sokmayın içeri” diye bağırıyordu.

“Altıma ederim, yine kelepçeyle tuvalete girmem, bana alaturka tuvalette kelepçeyle ihtiyaç gidereceğimin nasıl olacağını uygulamalı gösterin” dedim. Cevap vermek yerine, emirlere devam ediyordu.

Kendisine nezarethanedeki kamerayı gösterip “Kayıtları sakın imha etmeyin, bu işkence suçunuzu yargıya taşıyacağım” dedim.

Sonra ne mi oldu? Üsteğmen hakkında, insanlık onuruyla oynayıp, işkence yapmak, görevini kötüye kullanmak gerekçesiyle suç duyurusunda bulunacağız. Dava açılınca öğrenirsiniz. Pes etmedim, şimdilik bunu söyleyeyim. Belki Sayın Arınç, bu olayda avukatım olur. Askerlerin artık kendilerine topuk selamı verdiğini söylüyordu ya kendisi.

Askerî vesayeti kimin sayesinde bitirmişlerdi? Bu zor soruları bırakıp tekrar konumuza döneyim.

Bana yaşatılanları, kendimi acındırmak, duygu sömürüsü yapmak için yazmıyorum. Tarihe not düşmek amacım. Arınçların, yol arkadaşlarının geldiği durumu gözler önüne sermek. Kelepçeniz de işkenceniz de aç- susuz bırakmanız da benim için “şeref, onur”.

Davayı, davadaki hukuksuzlukları, oluşturulan belgeleri, MGK Sekreterliği’nin savcılar ve hâkimleri nasıl yanlış yönlendirdiğini yazacaktım. Kalemim, “kelepçe, yemek, işkence, tuvalet” konusuna sürükledi beni.

Sadece şunu söyleyeyim. “Dosyada belge var” diyorlar, “gösterin” diyoruz, gösteremiyorlar. Sonra var denilen belgenin olmadığı ortaya çıkıyor.

Avukatım Ömer Kavili, mahkeme heyetine Yassıada yargılamalarını hatırlatıp, “Adnan Menderes’e yapılan, Baransu’ya yapılıyor” dedi. Menderes’ten de belge gizlenmişti, bizden de gizleniyor. Dreyfus davasında da olduğu gibi.

Dün, Yassıada Mahkemesi’nde yaşananlar, bugün Arınçlar eliyle bana yaşatılıyor. Çok şükür…

Duruşmada beni yalnız bırakmayan herkese çok teşekkür ediyorum. İzleyici koltuğunda hukuksuzlukları görüp, dayanamayan ve cübbesini giyip “Ben de Baransu’nun avutayım” diyen Sayın Ömer Kavili’ye ise ayrıca çok teşekkürler.

KASET DEDİM OPÇİN YALANINA SARILDILAR

Avukatım basında çıkan bazı haberler getirdi. Bavulu Tuncay Opçin’in bana verdiği iftirası yeniden ısıtılıp, gündeme getirilmiş. Opçin’in isminin bu dosyaya neden bulaştırılmak istendiğini biliyorum. Yalancı tanıkların ifadesinin değiştirilme ihtimaline karşı bugüne kadar sessiz kaldım. İddianame ortaya çıkınca elbet tüm yalanları, iftiraları yargıya taşıyacağız.

Tuncay Opçin yalanını, iftirasını ortaya atacağınıza, 2003 yılında, seminerden dört gün sonra çalınan kasetlerin kime gönderildiğine bakın. Opçin diyerek, Balyoz’un “savcısı” olanları, kaseti alanları perdeleyemezsiniz.

İddianame hele bir ortaya çıksın, elbet konuşacaklarımız olacak. Sahte ihbarlar, sahte ifadeler, çalınan kasetler….

NOT: Geçen hafta “Balyoz itiraflarımı” yazacağımı söylemiştim. Soruşturma gizli olduğu için hukuken şimdilik yazamıyorum. Havuzcular ve darbeye teşebbüs eden bazı Balyozcular heyecanlanmış.

(Yüksek Güvenlikli Silivri Cezaevi)

İÇERİK YORUMLARI
Bağımsız İnternet Gazetesi © 2014 Tüm hakları saklıdır. İzinsiz ve kaynak gösterilemeden yayınlanamaz.
Yazılım ve Tasarım
Wordpress Tema